پرتو ماه، آرام آرام پرچين خانه دلم را نوازش مي دهد و خنكاي نسيم بر گونه ي قلبم بوسه مي زند، شر شر چشمه ي كنار اقاقي زلالي چشمانت را به تصوير كشيده در دلم هنگامه اي برپاست. 

بيا كه دل دوباره هوايت را كرده است.