گویی خدای یگانه هر کسی را بهر کاری آفریده اما گاهی آدم احساس میکنه نادر کسانی هستند که خدا آنان را برای همه کاری آفریده آدم حس می کنه خدا هم محتکره همه خوبی ها را یه جا به اندکی از بندگانش عطا می کنه و بسیاری دیگه از اندک آون بی بهره.

مثلا فرض کنید کسی رو که زیبا صورت و زیبا سیرت باشه هنرمند و نویسنده باشه، عاشق بی باک باشه، اسوه و آموزگار خوبی باشه، پدر یا مادر خیلی خوبی باشه فرزند خوبی باشه،.......باشه، ............باشه،....... باشه، دیوونه خوبی هم باشه. چه شود.

راستی یه پرسش: مقایسه سر زدن به فضای مجازی و بی حوصلگی در نوشتن قیاس مع الفارق نیست؟

یه پرسش دیگه: ننوشتن به معنی نخواستنه؟